تبليغاتX
سایت اختصاصی کانون ناشنوایان مراغه
مرغ باغ ملكوتم نيم از عالم خاك دو سه روزي قفسي ساخته اند از بدنم

ايرانی‌ها كه متمدن‌ترين قوم جهان و فرهيخته‌ترين ملت دنيا بوده‌اند، جملگی حتی‌قبل از ظهور اسلام عزيز، خداپرست بوده‌اند و بدين جهت است كه به استقبال اسلام عزيز، متعالی، مترقی و آسمانی رفتند و تمام آنچه كه مورد تأييد اسلام و قرآن قرار نگرفت كنار گذاشتند و هيچ‌گونه عناد و استكباری از خود نشان ندادند و جشن‌باستانی «نوروز» آنان نه فقط مورد تأييد اسلام قرار گرفت كه با ستايش پيشوايان اين دين مبين روبرو شد.

روزگاری بر اين ملت رشيد گذشته است كه بزرگان او، سال را به دو فصل تقسيم كرده بودند كه ده ماه آن را زمستان می‌پنداشتند و دو ماهش را تابستان، و دورانی را نيز تابستان را هفت‌ ماه و زمستان را پنج ماه تقسيم كردند و سرانجام در عهد باستان به چهار فصل فعلی بخش شد و همچنان باقی ماند.

آغاز سال ايرانی، از زمان خلقت انسان (يعني ابتداي هزاره هفتم از تاريخ عالم) روز هرمز از ماه فروردين بوده يعني وقتي که آفتاب در نصف النهار، در نقطه اعتدال ربيعي و طالع سرطان قرار مي گرفت.

نوروز و يا عيد باستان ايرانيان كه اكثراً زرتشتي مذهب بودند، قدمتي به حداقل روزگار حكمراني مستبدانه نمرود دارد برای اينكه بزرگان دين ما فرموده‌اند آن روزي كه خليل‌الرحمن، ابراهيم بت‌شكن (س) وارد بت‌خانه گرديد و جمله‌ي بتان را درهم شكست مگر بت بزرگ را و تبر الهي و تيزش را بر گردن آن آويخت، «نوروز» بوده است مردم بت‌پرست دورانش آن روز را براي جشن به صحرا و بيرون از شهر رفته بودند.

اما اولين كسي كه «نوروز» را «روز نو» و منشأ شروع سال شمسي قرار داد جمشيد پسر طهمورث می‌باشد كه از پادشاهان افسانه‌اي و اسطوره‌اي تاريخ ايران است و مراسم‌هاي خاصي را طي مدتي طولاني اجرا مي‌كردند كه در اين مختصر نمی‌گنجد.

مطلب دوم:
از قديم‌الايام رسم بوده است كه بعد از استحمام و نظافت، تن خويش را با لباس نو مي‌پوشاندند و بدن خود را معطر مي‌ساختند و در لحظه تحويل سال و شروع «نوروز» دعاي معروف «يا مقلب القلوب و الأبصار ... » را بر سر سفره‌ي هفت‌سين مي‌خواندند و با دعا و نيايش سال جديد را آغاز مي‌كردند. و آنگاه كوچكترها به زيارت بزرگترها مي‌رفتند و عرض ادب به جا مي‌آوردند و شادباش خويش را تقديم مي‌كردند و بزرگترها به وسع و توان خود به كوچكترها «عيدي» مي‌دادند و مراسم آشتي‌كنان آنان كه با يكديگر قهر كرده بودند نيز در شروع سال جديد بود.

خلاصه كلام كه از چهارشنبه‌سوري تا مراسم سيزده‌بدر، روزگار احسان بوده است و دوران صله‌ي‌رحم و موسم جشن و سرور خانواده‌ها، اقوام، ايل‌ها بوده است و نه فصل شرب‌خمر، اشتغال به فحشاء و غوطه‌ور شدن در قمارخانه‌ها و ارتكاب انواع گناهان كبيره و صغيره.

خداي نيامرزد شاهان ستم‌پيشه را كه خوبی‌ها را قلب به منكرات می‌كردند و معاصي را ارزش می‌دادند و قبح آنها را می‌ريختند و مراسم نوروز مقدس و سنت‌هاي حسنه آن را آلوده ساختند و كار را به جايي رساندند كه برخي‌ها به غلط می‌پندارند كه همانگونه كه بايد در ماه‌هاي محرم و رمضان از انجام گناهان كاست و آمار هم كاهش انواع بزه‌هاي اجتماعي را در اين دو ماه تأييد مي‌كند، مي‌بايست در روزهاي نخستين هر سال نيز خداي ناكرده گناه كرد و متأسفانه مقامات فرهنگی جمهوري اسلامي عزيز و مقدس هم هنوز نتوانسته‌اند اين مراسم ملي و باستاني را كه نيكو بود و بخشش را ترويج مي‌كرد و مهرباني را توصيه مي‌نمود و مردمان را خشنود مي‌ساخت، به اصل خويش برگردانند و «چهارشنبه ‌سوري» مبدل شده است به گناه، آتش‌سوزي و مرگ‌آفريني و عزادارساختن خانواده‌ها.

                                                                                                          منبع اینترنت


عیدنوروز باستان برتمامی ناشنوایان جهان وخانواده هایشان تبریک عرض می نماییم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 21:28  توسط کانون ناشنوای مراغه  | 

 

JavaScript Codes